ตอนแรกว่าจะไม่อัพบลอก
เพราะว่าวันนี้ไม่ค่อยมีอะไร
แต่ก็เปลี่ยนใจ อัพก็อัพฟ่ะ ..
......................
วันนี้ช่วงเช้าอากาศดีพอควร
แต่พอช่วงเที่ยงไปแล้วเนี่ยสิ
อากาศร้อนมั่ก ๆ เลยอ่ะ ..
...............................
วันนี้เจอเพื่อนร่วมงานหลายคน
ที่ไม่ค่อยคุยกันมาก่อนเลย ..
นอกจากยิ้มทักทายให้เท่านั้น
มาวันนี้ได้คุยกัน ได้ไงไม่รู้
มาทักเรา แนะนำตัวเสร็จสรรพ
เออวุ่ย ... แปลกดี แต่ก็ดีอ่ะ
............................
เจอเพื่อนร่วมงานที่แสนดีอีกคน
ปกติจะไม่ค่อยได้เจอเพื่อนคนนี้
เพราะอะไรก็ไม่รู้ ช่วงนี้เจอบ่อย
..............
วันนี้งานก็เรื่อย ๆ เอื่อย ๆ ตามสภาพ
กว่าจะเสร็จงานก็เกือบหกโมงแล้วอ่ะ
.................
กลับมาบ้านก็กินข้าว กินปลา
แล้วก็มาเปิดคอมต่อเน็ตเนี่ย
ระหว่างอ่านบลอกคนอื่นนั้น
ก็มีสัญญาณโทรศัพท์เข้ามา
(ก็วางโทรศัพท์ไว้ใต้จอพอดี)
ในใจก็คิดว่าใครฟ่ะโทรมา
สงสัยจะเป็น........แหง่ม ๆ
......................
แต่เปล่า!
กลับเป็นอีกคนที่อยู่แสนไกล
ที่ไม่ได้คุยกันนานเป็นปี ๆ
ไม่ได้เจอกันนานเป็นปีเช่นกัน
........................
ก็นั่งมองโทรศัพท์พักนึง
ในใจก็คิดว่าจะรับดีมั้ย
เราก็ไม่กล้าคุยกะเค้าเท่าไหร่
แต่ก็ตัดสินใจรับสายแหล่ะ ..
.........................
เค้าก็ถามนู่น ถามนี่
ถามสารทุกข์ สุกดิบ
ทำงานอะไรอยู่
ครอบครัวเป็นไง
ตอนนี้สบายดีมั้ย
......
เราก็ได้แต่ตอบ
และก็ถามกลับไป
แต่มีคำถามนึงที่อยู่ในใจ
มาตลอดนับปี ๆ อยู่นะ ..
แต่ก็ไม่กล้าถามล่ะ .. เฮ้อ
.........................
แต่ก็พอรู้สึกได้ว่า....
เหมือนเค้าอยากโทรมา
แต่ก็ไม่รู้จะพูดคุยอะไร
......................
เฮ้อออออออออออออ ...
อยากถอนหายใจสักพันครั้ง
